SEVGİ DİYÂRI

İBÂDETİN KIYMETİNİ BİLMEMEK İBÂDETTEN ZEVK ALMAYA ENGELDİR

Thu, 05 Nov 2009 23:22:00 +0200

Öncelikle bilinmesi gereken; insan yaratılış gayesi olan ibâdeti zevk almak için değil sadece Allah (cc) rızası için yapmalıdır. İbâdetten zevk alınmaması ibâdetin terki için geçerli bir sebep olamaz. İbâdet lezzetine engel olan manevi hastalıklardan ve ilaçlarından bir kaçını şöyle sıralayabiliriz...

GÜNAHLAR İMAN ZAYIFLIĞINA SEBEP OLDUĞU GİBİ İBÂDETTEN LEZZET ALMAYA DA ENGEL OLUR

“Mü’minin işlediği her günah kalbinde siyah bir nokta meydana getirir. Tevbe edip kötülükten sıyrılarak af dileyince, o siyah nokta kalbinden silinir. Eğer günaha günah eklerse siyah noktalar çoğalıp kalbini kaplar.”(Buhari)

Nasıl ki hasta bir insan yediği ve içtiği şeylerden tam lezzet alamaz. Ve lezzet alamaması ona sıkıntı verir. Hastalığını tedavi edecek doktor ve ilaca ihtiyaç duyar.

Bunun gibi günahların tekrar tekrar işlenmesiyle de imanın merkezi olan kalpte siyah noktalar oluşur. Bu durumda imanı zayıfladığı için insan yaptığı ibâdetlerden tam zevk alamaz.

Bu halin tedavisi ise pişmanlık duyarak sürekli tevbe ve istiğfar getirmektir. Tevbe; işlenen günahı terk etmek ve bir daha o günaha dönmemektir. Pişmanlık ise; hem o günahı terk etmek, hem de bir daha o günaha dönmemeye bir niyettir.

“Gerçek tevbe günahı işlediğin anda p.. ( devamı )

Stres ve Tevbe‏

Sat, 31 Oct 2009 22:35:00 +0200

Mehmet IŞIK

Günlük hayatımızda sık kullandığımız bir kelime var: Stres. Kelime yabancı ama muhtevası tanıdık. “Gergin olmak, sıkıntı ve bunalıma girmek” anlamında kullanılıyor. Yaşadığımız asır, bazıları tarafından stres asrı olarak tanımlanıyor. Böylesine yaygın hale gelen bu sorunun bize çok yakın, şaşırtıcı bir çözüm yolu var.

Kim diyebilir, benim hiç gergin anım, bunaldığım zamanlar olmaz diye; hepimiz bunalıyoruz. Karşılaştığımız kimi olaylar, insanlar, hatta en yakınımız, eşimiz, anamız-babamız bile bizi anlayamıyor, sıkıntı kaynağı olabiliyor. Elbette biz de bazen onları anlayamıyoruz. Sonunda, şöyle ya da böyle o meşhur strese giriyoruz, bunalıyoruz.

Üzüntüyü bunalıma dönüştürmemek

Buraya kadar söylediklerimiz hayatın tabii bir parçası. Normal yani. Fakat her şeyin bir kararı var. Sıkıntı ve bunalma hali sürekli ve hayatı etkileyecek kadar yoğun hale gelince, hem kendisi ciddi bir rahatsızlığa dönüşüyor, hem de başka hastalıkların zeminini oluşturuyor.

Yaşını başını almış, çoluk çocuğa karışmış bir tanıdığım vardı. Zaman darlığından yakınır durudu . İşlerine yetişemediğini, yapması gereken pek çok şeyi yapamadığını anlatırdı. Sonraları evini ihmal ettiğini, çocuklarıyla gerektiği kadar ilgileneme.. ( devamı )

Gözümün Nuru Namaz

Wed, 21 Oct 2009 07:44:00 +0300

Mustafa BAHADIROĞLU

Huzurdadırlar.
Alınlarında secde izleri,
Rükûda kıyamdadırlar.
Tekbir, salât ve selamlarda...
Huzurda oldukça huzurdadırlar.
Huzur ve emniyettedir çevreleri.
Çünkü taş toprak secde yeridir.
Zikirdir namaz, duadır...
Şükürdür, teslimiyettir, tevazudur...
‘Sana geldik’ demektir.
Her ne ki bize lazım, hepsi namazdadır.
Dünya ve ahiretten tüm nasibimiz ondadır.

Hollandalı siyahi bir genç vardı. Çehresi temiz, yüzü nurlu, bakışı aydın, alnı pırıl pırıl. Huzur ve itimat telkin eden simasını belli belirsiz bir hüzün, kalın dudaklarını hafif bir tebessüm süslüyordu. İç alemindeki berraklık dışına aksetmiş gibiydi. Muhabbetle bağrınıza basıp kucaklamak hissine kapılıyordunuz.

Bu gencin tam yanında oturan bir adam da en az onun kadar dikkat çekiciydi. Elli, elli beş yaşlarında, hafif kambur bu adam da yanındaki gençle aynı ten rengini taşıyordu.Fakat b&uu.. ( devamı )

Allah sevgisi testi

Fri, 16 Oct 2009 15:49:00 +0300

"Ben Allah'ı çok seviyorum" diyen bir insan gerçekten de O'nu çok seviyor mudur? Ben de Yüce Allah'ı çok sevdiğimi söylüyorum. Hatta bunu söylemeyen çok az insan vardır dünyada. En azgın insan bile bu söze sahip çıkabilir. Peki, ama bu sevginin gerçek mi sahte mi olduğunu tespit edebilmenin bir yolu yok mudur? Biz kendi içimizdeki Allah sevgisini test edemez miyiz?

Bunu anlamak için kendi kendimize şu testi uygulayabiliriz: Bu testin ilk sorusu şudur: "Efendimize itaat ediyor muyum?" Kur'an'a göre Allah sevgisinin ispatı Resule itaat ile mümkündür. Kur'an Yüce Allah'ı sevmenin ön koşulu olarak bize bu kıstası sunmuştur. (Bkz. Âl-i İmran, 31) Yine Kur'an'a göre Yüce Allah'a ve resulüne itaat etmeyenin tüm işleri boşa gitmiştir. (Bkz. Muhammed, 33)

Yüce Allah'ı sevip sevmediğimizi anlamanın bir başka yolu da şudur: Kendimize şu soruyu sorarız. "Yüce Allah'ın Rab olduğunu kabul ederek O'nun bildirdiği ahlakî ve hukukî ilkelerin tamamını benimsiyor muyum?" Eğer bunları bütün kalbim ile benimsiyorsam sevgimde mutlaka samimiyimdir. Fakat Yüce Allah'ı sevdiğimi iddia ediyor ancak diğer taraftan Yüce Allah'ın hükümlerine razı olmak hususunda kem küm ediyorsam, o zaman benim sevgi iddiam boş bir iddiadır ve düpedüz yalandır.

Yüce Allah'ı seven bir kimsenin O'ndan gelen bütün değerleri benimsemesi şarttır. Yüce Allah'ı sevip de O'nun nizamını sevmemek düşünülemez. Yüce Allah'ı seven insan, O'nun Kur'an'da bildirdiği ahlakı, ahk&.. ( devamı )

Sen Yeter ki, Herşeyin Sahibi’ne (c.c.) Teslim Ol ..!

Mon, 12 Oct 2009 18:43:00 +0300

Dertler, acılar ve çaresizlikler…
İnsan eli kolu bağlı bir vaziyette Rabbi’ne (c.c.) teslim olduğunda, karanlıklar aydınlığa döner… Herşeyin en iyisini bilen O’dur (c.c.). Bizim gidecek başka kapımız mı var?
Keşke, Rabbimize her zaman niçinsiz ve nedensiz olarak teslim olabilsek…
O’nu (c.c.) bilip vicdanımızda O’nun (c.c.) irfanına erdikten sonra mükellef olduğumuz hususlar mevzuunda “niçin böyle oldu?”, “neden bunlar hep benim başıma geliyor?”, “ALLAH’ım (c.c.) neydi günahım!” demeden sadece ve sadece teslim olmamız nispetinde O’na (c.c.) karşı şükran borcumuzu eda edebilsek… Kapısının sadık tasmalı kulları olarak yüzümüzü kapısının eşiğinden ayırmayıp “Rabbim (c.c.) günahkar kulun kapına geldi.. bahtına düştüm..” deyip kendimizi O’nun (c.c.) rahmet kollarına bırakabilsek…

Sözün burasında bir misal olması bakımından kadınlık dünyasının sultanlarından Hz. Hacer Validemizin teslimiyetini nazarlara arz edelim.
Hz. İbrahim, kucağındaki çocuğuyla birlikte Hz. Hacer anamızı ekinin bitmediği, suyunun olmadığı kupkuru bir çöle, şimdiki adıyla Mekke’ye bırakmakla emrolunur. Eşini ve biricik oğlunu orada bırakan Hz. İbrahim geriye döner. Biraz ilerlemiştir ki, arkadan ağzı kevser içesi, Rasul-i Ekrem’e gerçekten nine ve anne olacak büyük kadın Hz. Hacer’in sesi duyulur: “Ya İbrahim, Ya İbrahim! Bizi burada bırakman ALLAH’ın emri mi yoksa kendi isteğin mi?” Bunun üzerine Hz. .. ( devamı )

HADİSLERLE DİRİLMEK ve PEYGAMBERLE YAŞAMAK

Mon, 12 Oct 2009 18:39:00 +0300

Hayatta meşgul olduğumuz işler ve önem verdiğimiz değerler, bizim doğrularımız olmalı. Bizim doğrularımız, rehber olmalı dosta doğru yollarımızda.
Yaşamımızda varlığını hissedemediğimiz birçok sünnet büyük boşluklar bıraktı yerlerine. Mecbur olmamak, güzeli terk ettirdi.
Terk ettiklerimizin değerini bilemez olduk, nasıl olsa mecbur değiliz diyerek. Hayatımıza lezzet katan o tatları unutur olduk tatsız tuzsuz sofralarda...
Ve unuttuk sofradan tam doymadan kalkmayı, ağaç altında gölgelenen bir yolcu olduğumuzu unuttuk. Ne yazık!

Oysa sünnetlerin varlığıyla var olmak amaç olmalıydı. Hayatımızın vazgeçilmezi, nefes aldığımız oksijeni olmalıydı ve sinelerimize çekmeliydik onu doyasıya, yaşamanın tadına varmalıydık. Attığımız adımlar O’nun adımları olmalıydı ve yürüyüp geçmeliydik dikenli yollardan. Biz de parlamalıydık gökyüzünde sahabe olmasak bile.

Yaşamak deyince ve güzel çirkine değince, güzel olmalı Peygamber’le yaşamak. O’nu hayatımızda örnek almak… Dost’a dost olmak, sahtelikten çok uzaklarda. O demişse doğrudur, yapmışsa güzel olan odur deyip hadislerle güzel kılmak yaşamlarımızı. Ve ALLAH’a yaklaşmak her an, cenneti koklamak.

Ne güzeldir ALLAH’ın Habîb’inin sözlerine değdirmek dillerimiz.. ( devamı )

Mahşer Anı

Sat, 03 Oct 2009 23:21:00 +0300

Mahşer Anı
*******Bu gün sizlerle şöyle bir tefekkürümü paylaşacağım! Hani insanlar mahşer yerinde çıplak olacaklarda birbirlerinin çıplaklığını fark etmeyecek ya!

*******İşte bunu tefekkür ederken şöyle bir pencere açıldı! Hani bizler kitap okurken kendimizi iyice kaptırırız da kitabın kahramanlarının yerine geçerde anlatılan olayları yaşıyormuş gibi heycanlanırızda bir anlığına kendi varlığımızı unuturuz ya!

*******Çevremizdeki hiç bir şeyin farkına varmayarak kitabın anlattığı olayların içinde kaybolup gideriz ya! Bence mahşer yeri de öyle olacak! Bambaşka bir boyuttan mahşer anını izleyeceğiz! Evet o anı bizzat yaşayacağız ama ana konudan başka hiçbir şey dikkatimizi çekmeyecek! Varsa yoksa Mahşer anıdır artık her şey! Kendimizi tamamen Mahşer anına kaptırıp okuduğumuz kitabın hikâyesinde kaybolup gittiğimiz gibi Mahşer anının varlığında yok olup gitmişizdir!

*******Bu yüzden Mahşer anının temel ana konularından başka hiçbir şey dikkatimizi çekmeyecek! Zaten o ana kendimizi öyle bir kaptıracağız ki korkuyu, heyecanı, şüpheleri, pişmanlıkları en üst noktada yakinen yaşayıp terler içinde kalıp panik ve şo.. ( devamı )

Yalnızlık Halleri

Wed, 30 Sep 2009 23:39:00 +0300

Ayşe İZCİ

Çevreniz adeta etten bir duvarla örülü. Sokağa çıktığınızda baş döndüren bir kalabalık... Bir köyün toplam nüfusu kadar insanın yaşadığı bir apartman dairesinde, kasaba nüfusuna yakın bir sitede ikamet ediyorsunuz. Ama ruhunuzu bir kurt gibi içten içe kemiren o duygu; yalnızlık!..

Belki siz iyisiniz, yalnız değilsiniz ama dağ başında yaşamayı özletecek ölçüde bunaltan bu kalabalıkta kendini öyle yalnız hissedenler var ki, düştükleri girdapta kendi kendilerine bulanıp durulmaktalar.

Yaşadığımız şu modern zamanlarda her ne kadar evlerimizde iki-üç televizyon, biri cebimizde olmak üzere birkaç telefon, internet, vs. mevcut olsa da, iletişim araçları (avuntulukları mı demek lazım?) insan ruhunun derinliklerinde saklı “iletişim kurma, anlama ve anlaşılma” ihtiyacını karşılamaktan fersah fersah uzak.

Yadırgamamak, kınamamak lazım, kalabalık bir ailede yaşıyor olsa da, insan öyle bir yalnızlık içinde olabiliyor ki, bazen ‘hastalık derecesinde' rahatsızlıklar ortaya çıkabiliyor. Görünürde şikayet etmiyor olmak, sorun yok manasına gelmiyor. Zira çoğu kişi yalnızlıktan kaynaklanan sıkıntılarını tanımakta ve tanımlamakta mahir değildir.

Çağdaş kültürün faturası

Günümüzde g.. ( devamı )

Takva ve Tevbe

Tue, 22 Sep 2009 22:39:00 +0300

Mehmet ILDIRAR

Takva, haramlardan sakınmak, uzak durmak suretiyle Allah Tealâ’nın emir ve yasaklarına uymak, verdiği hükümlere, takdirine teslim olmaktır. Böyle takva ehli için dünya hayatı kolaylaşır, çünkü o Rabbine
güvenip teslim olmuş, nefsin hırsını terk etmiştir.

Takvayı bilmeyenler için hayat daima bir külfettir, yüktür. Hiçbir şeyin Alemlerin Rabbi’nin hükmünün dışına çıkamayacağını bilmediklerinden veya reddettiklerinden sürekli zorlanır, iyi günlerinde de, kötü
günlerinde de aşırı tepkiler gösterirler. Halbuki takva sahipleri her halde itidali, sükûneti tercih ederler.

Takva sahibi olmanın yolu bellidir. Sakınmak, korunmak, uzak durmak... Ayet-i kerimede; “Açık olsun, gizli olsun günahlardan sakının.” (En’am, 120) buyruluyor. İşte bu emre itaat takvadır ve takva sahibi olmadan da tam ve samimi bir tevbe yapılamaz.

Takva sahiplerine “müttaki” denir. Onlar Yüce Kitabımız’da “iyiler” olarak anılmış ve “En iyiniz, takvası en çok olanınızdır.” diye buyurulmuştur.

Şeytan, haram işleri çeşitli hilelerle meşru gösterip, insanlara sevdirmeye çalışmaktadır. Geçmişte bunu başarma imkanı bulduğu gibi, bugünün şartlarında işi daha da kola.. ( devamı )

Hayırlı Bayramlar dilerim cümlemize

Fri, 18 Sep 2009 22:54:00 +0300

Bir nes'e ve sevinç,bir huzur ve saadet günü olan Bayram,Ramazan ayı boyunca
oruçunu tutan,namazını kılan,zekat ve fıtır sadakalarıyle
kimsesizlere,yoksulları gözeten mü'minlerin en şerefli günlerinden
biridir...
Bu şerefli Bayram gününde ,islam insanının,yani müslümanların
vazifesi,kalblerindeki iman ışığıyle maddede ve manada birliğe,kardeşliğe
erebilmek için her türlü perişanlıktan ,çekişmeden,ayrılıktan kurtulmaya
çalışmalıdır...Bayram yapmanın değeri de buradadır...
Evet sevgili dostlar, Bayram bize hangi ruh ve şuuru vermelidir..?
Bayram,kinimizi,hırsımızı,şeytanımızı kül oluncasına yakmalı,bizi
birliğe,kardeşliğe erdirmelidir...
Bayram,dargınlarımızı bir daha darılmamasıya barıştırmalı,kırgınlık ve
kızgınlıkları silmelidir..
Bayram,müslümanın ruhunu güldürmeli,gönlünde bir seher nes'esiyle bahar
havası estirmelidir...
İşte,mübarek Bayram bu havasının bize tattıracak duygu,Nur-u imandır...
Bayramın bu şuuruna erdirecek ruh,şems-i Kur'an'dır..
Bayramın bu yolunda yürütecek güç,feyz-i islamdır...
Ne mutlu bize ki,imanla,Kur'anla ve islam la yaşiyoruz...
evet ,değerli kardeşler,dinimizin şeairi arasında en parlak,ve en muhteşem bir yer şahip olan Ramazan ayına
veda ediyoruz..